A co jeśli nie mamy całej wioski, ani nawet jej kawałka. Co jeśli naszym jedynym plemieniem jest nasze wewnętrzne plemię, mówiące różnymi głosami – pełne różnorodności, chaosu i konfliktu. Milczące, śpiewające lub krzyczące, snujące dawne opowieści.
Zapraszam na sesje indywidualne i warsztaty online. Zapraszam do przestrzeni dialogu o tym co w Tobie żywe, gdy jesteś ze sobą sama – w czterech ścianach, wiatrem we włosach lub łzami na policzkach
20 lat +
doświadczenia jako matka, pedagog
10 lat +
na ścieżce Montessori
W procesie poznawania siebie i integracji możemy wizualizować swoje wnętrze jako plemię (społeczeństwo/miasto/wioskę) i przyglądać się różnych aspektom tej społeczności. Próbując nazwać słowami różne nasze aspekty odkrywamy jak wiele ich jest – tak wiele w nas części, które wydają się być częściami niepotrzebnymi, zepsutymi, niepasującymi do reszty. Lubimy za to części w nas, które są ładne, podziwiane, akceptowane, społecznie uznawane za wartościowe i cenione na rynku pracy. Też tak masz lub miałaś?
A całość jest zupełnie zwyczajna. I póki nie jest zwyczajna nie jest całością. Kiedy reflektory przestaną oświetlać jakąś część, fragment wtedy w całości poszczególne części odzyskują swoje miejsce – miejsce zwyczajne, na równi z innymi częściami.
„Miłość jest sztuką, tak samo jak sztuką jest życie; jeśli chcemy nauczyć się kochać, musimy postępować w sposób identyczny jak wówczas, gdy chcemy nauczyć się jakiejkolwiek innej sztuki…” E. Fromm
Kontemplacja
Zapraszam do dialogu o tym co w Tobie żywe, z Twoimi radościami, smutkami i złościami. Kiedy marzysz o spełnieniu jak wtedy myślisz o sobie?
Emocje
Zapraszam na spotkanie z uważnością na Twoje emocje w ciele – te które Cię rozpalają, ogrzewają bliskich i te które być może ostygły, zamroziły jakąś cząstkę Twego serca. Kto Cię zranił?
Uważność
Zapraszam na spotkanie z uważnością na Twój głos i słowa, także te których być może nie chcesz lub boisz się wypowiedzieć. Co mówi Twoje serce?